نگاهی تازه

غروب .. همش منتظر بود . منتظر یه اتفاق .. اتفاقی که میدونست هیچ وقت نمیرسه . 

اما باز دلش .. منتظر بود .. منتظر یه لحظه بیهوده . 

همش با خودش میجنگید و میگفت : بهش فکر نکن . همه چیز تموم شد ... یعنی  

خودش تموم کرد .. پس دیگه بهش اهمیتی نده .. ارزش نداره .. منطقی باش و .. هزار حرف دیگه.   

اما باز میدونست همش داره خودش رو فریب میده و خیلییییی زمان میبره بتونه .. فراموش کنه . 

به خورشیدی که در حال رفتن بود چشم دوخت . و بعدش به رهگذر هایی که تو پارک از کنار هم با بی تفاوتی عبور میکردن نگاه کرد . 

حرفی نداشت .. ساکت بود که یه بغض بی دلیل راه گلوش رو بست و بعدش ..  

زار زار شروع به گریه کرد . 

درست همین موقع بود که بهش رسیدم . 

نمیدونم چرا نمیتونستم از کنارش برم . خیلی تنها بود .. انگار دردی که روی شونه هاش افتاده بود رو میتونستم ببینم . 

و دلم .. یهو .. اتیش گرفت . 

چه دختر زیبایی بود .. ظریف و دوست داشتنی . 

اما انگار حزن عجیبی تو وجودش بود که نمیشد ندیدش گرفت . 

رفتم و روی نیمکتی که نشسته بود کنارش نشستم و فقط نگاهش کردم . 

با خودم همش این فکر رو میکردم که این دختر چه مشکلی داره ؟ چرا این قدر غمگینه .. ؟ 

چی شده آخه ..  

و اون همچنان میگریست . نمیدونم چرا یاد جوونی های خودم افتادم .  

موقعی که راه جلوم بود و از دیدنش کور بودم و حس نتونستن .. فلجم کرده بود .. موقعی که از همه چیز و همه آدم ها دل بریدم و .. هیچ شدم . 

برای همین دستم رو گذاشتم روی شونش و صداش کردم .. : دختر جان // چیزی شده ؟  

دختر .. با چشمای خونی و پف کرده و اشکی .. سرش رو به سمت من چرخوند و نگاهم کرد . 

--- آخ .. چه نگاه یاس آوری داشت  . و درد .. .   

منو نگاه کرد و با عجله گفت : من .. نه .. مرسی خانم .. چیزی نیست .  

حس کردم دوست نداره و الانش هم وقتش نیست باهاش حرف بزنم . دستم رو تو کیفم بردم و کارتم رو در آوردمش و بهش دادم و گفتم : اسمم فاطمه است .. خبرنگارم .. اما بیشتر از این که یه خبرنگار باشم .. یه دخترم .. یه دوستم که شنیدن درد تو براش مهم تره . 

هر وقت دوست داشتی .. بهم بزنگ .. شاید یه موقعی .. یه جا .. بتونم تو راه زندگیت کمکی برات باشم . 

دختر با تعجب نگاهم کرد .. کارت رو نگاه کرد و گفت : چرا ؟ .. چرا به من توجه کردید ؟ 

بهش لبخندی زدم و گفتم : چون درست عین خود منی . 

و دوست دارم .. تمام داشته هام رو .. برای ادامه حرکتت بدم . چون نمیخوام مثل من خیلی از راههایی که تو رو به زمین میندازه رو تجربه کنی . 

چون میخوام .. کمکت کنم .. چون .. یه حس .. میگه دوست دارم . 

دختر .. لبخند کمرنگی زد .. کارت رو گرفت و گفت :  

سخته اعتماد کردن .. اسمم لیلاست . 

بعد از اون دیدار بود که من و لیلا با هم دوست شدیم . 

.

.

بعد چند وقت بهم یه حرفی زد که شنیدنش برام عجیب بود ..

گفت میدونی اون روز تو فکر خودکشی بودم ؟؟

نه .. واقعا اینو نمیدونستم .

.

راستی تاحالا به این فکر کردین چند نفر از آدم هایی که کنار  ما زندگی میکنن به بن بست رسیده و ممکنه از زندگی برای همیشه جدا بشن ؟

و بیشتر به این فکر کردید که میتونیم بغیر از وجود خودمون برای کسی یا افرادی دیگه اثر گذار باشیم ؟

وقتی بهش فکر میکنم .. حس خوبی پیدا میکنم .. چون فکر میکنم .. مردم و کمک به اونها

زیباترین اتفاق زندگی یک انسان .. نه یک آدم .